Eksperci Kampanii Prawdziwe Piękno odpowiadali na pytania

Kaśka:
W jaki sposób utrwalić u siebie stan samoakceptacji? Wielokrotnie odczuwamy „wzloty” kiedy czujemy się piękne, a potem znowu „brzydniemy”. Jak zatrzymać to „piękno”?
Eksperci Kampanii Prawdziwe Piękno: Chyba każdy człowiek ma chwile, gdy niezbyt się sobie podoba. Permanentny stan absolutnego samozadowolenia sugerowałby brak krytycyzmu. Ale jeżeli jesteśmy w dobrym humorze, gdy ogólnie lubimy siebie – łatwiej jest znieść kolejne „straty na urodzie „; nie płaczemy wtedy nad kolejną zmarszczką czy dodatkowym kilogramem wagi. Jeżeli koncentrujmy się na wyglądzie zewnętrznym i traktujemy naszą fizyczność jako podstawowe kryterium naszej wartości – jesteśmy skazane na permanentną frustrację. Przecież to oczywiste, że organizm starzeje się, zmieniają się kształty ciała, rysy twarzy, sposób chodzenia i mówienia. Ale zmiana nie musi oznaczać straty atrakcyjności. Kobieta po pięćdziesiątce może być atrakcyjniejsza niż wtedy, gdy była młodsza, jeżeli potrafi wykorzystać swoje doświadczenia, związane z własną fizycznością, jeżeli akceptuje swój wiek, ale nie godzi się, aby z tego powodu być wykluczoną z życia społecznego. Gdy jesteśmy zadowolone z własnego życia – lubimy także naszą zmęczona życiem fizyczność. Zyskujemy spokojną pewność siebie, uważniej słuchamy innych, a to przynosi nam ich akceptację. Kryteria atrakcyjności kobiet w różnym wieku są dość różne. Dlatego gdy staramy się w każdym wieku spełniać kryteria atrakcyjnej nastolatki, odnosimy tylko niepowodzenia. W dojrzałym wieku kobieta ma tym większe szanse bycia piękną, im jest bardziej dojrzałym i pełnym człowiekiem.