Można się poddawać, i wiele osób tak robi, gdy nadchodzi pierwsze załamanie, pierwsza porażka, pierwszy smutek. Czy na tym polega nasza dojrzałość – na tym, by uciekać wciąż od kłopotów, odpowiedzialności i zmartwień?
Tak będzie, jeżeli pozwolisz innym sobą kierować. Jeśli oddasz innym swój los w cudze ręce. Podobnie, zamiast zamykać się w sobie, na świat, na ludzi, co nie jest sposobem na to, by się uchronić przed złem i niebezpieczeństwem, lepiej dać sobie szansę i poznawać to, co do tej pory było nieznane i nowe. A wcale nie musi takie być!
Weź się na odwagę i sporządź listę rzeczy, które cię pasjonują i ciekawią, które chciałabyś opanować, żebyś mogła na przyszłość powiedzieć, że spróbowałaś wszystkiego, czego tylko chciałaś. Nie warto jest się zamykać zupełnie na wszystko i na wszystkich, nawet, jeśli w życiu spotkało cię niejedno rozczarowanie ze strony nikogo innego, jak właśnie bliskich czy znajomych. Lecz pamiętaj – to nie sposób, by uciec od problemów, ponieważ one zawsze będą, cokolwiek by się nie działo, cokolwiek by nie było.
A ty nie pozwól, by ktoś za ciebie rządził, kierował twoim losem, i nie czekaj, aż życie przeleci ci między palcami, bo kiedyś będziesz jeszcze tego bardzo, bardzo mocno żałować.
Marta Akuszewska
