Czy jesteś tolerancyjna?
Mam prawie pewność, że na to pytanie odpowiesz: tak. O tym, jak jest naprawdę, świadczy jednak to, jak zachowałabyś się w takiej sytuacji:
Nietolerancja rodzi nietolerancję. Nieakceptowani też nie akceptują.
Jest sobotni wieczór. Właśnie jesteś na imprezie u kumpla. Stoicie z koleżankami i rozmawiacie. Nagle dzwonek do drzwi i do mieszkania wchodzi… dziewczyna. Ma ogoloną na łyso głowę i dziesięć kolczyków w nosie. Ubrana jest w jaskrawopomarańczowe podarte spodnie i sweter z wielkimi dziurami. Waży chyba „ze sto kilo” i sprawia bardzo niechlujne wrażenie. Wyraźnie odróżnia się od całej grupy.
Jaka jest Twoja reakcja na jej przybycie? Traktujesz ją z obojętnością czy przeciwnie – patrzycie na siebie z koleżankami znacząco i komentujecie jej wygląd?
Jak to naprawdę jest z tolerancją? Oto fragmenty listów dziewczyn, które na co dzień spotykają się z nietolerancją:
Jestem Świadkiem Jehowy i przez całe życie spotykałem się z nietolerancją. Zawsze się bałam i być może dlatego nigdy się nie broniłam. Kiedyś mojego przyjaciela podczas „głoszenia” gonili z siekierą! Powiedzcie, jak ja mam normalnie żyć? Przecież jestem taka jak wszyscy!
Ostatnio odwiedziła mnie kuzynka, która mieszka na wsi. Bardzo zdenerwowali mnie moi znajomi, którzy zignorowali ją zupełnie nazywając „ciemniarą”.
Andrzej Wiśniewski, psycholog z Centrum Psychoedukacji, radzi jak bronić się przed nietolerancją:
– Często najważniejsze jest zaakceptowanie inności w nas samych. Przyjęcie, że nie musimy niczego udowadniać i ukrywać, że jest w nas zgoda na naszą wiarę, poglądy, ale też wygląd, kolor skóry, sposób wyrażania siebie itp. Tego typu akceptacja powoduje, że osoby atakujące tracą impet. Ich atak nie daje im poczucia, że są lepsi i mądrzejsi.
